♥~`○Mu$T@|2d๐`~...'s profile♥~`○Mu$T@|2d๐`~♥PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
♥~`○Mu$T@|2d๐`~♥♥~`○Mu$T@|2d๐`~♥ |
|||||
|
|
January 15 เที่ยวญี่ปุ่นนนนนน*-*ปายเที่ยวกลับมาแยะ โหที่โน่นหนาวโคตะระ ร้อนสุดๆของเค้าอยู่ที่3-4องศาเองงิ วันแรกปายถึงลงสนามบินที่นาโกย่า กินข้าวแถวๆสนามบินเสร็จไปต่อที่ลิตเติ้ลเกียวโต หูยตอนแรกอยู่แถวทะเลข้างสนามบินอากาศยังไม่เท่าไหร่ แต่พอเข้าเมืองสุดๆคร้าบพี่น้อง ชอบตรงที่บ้านเมืองเค้าสะอาดสุดๆ ระบบระเบียบนี่นับถือเลยอ่ะ ถ้าไฟเหลืองนิเบรคแต่โน่น แล้วมีแต่จักรยานกะรถยนต์ ม่ายเหงมอไซต์เลยแหล่ะ รถเค้าก็คันเล็กๆน่ารักดี หุหุ อยากได้ซักคัน หึหึ ต่อไปก็ไปกินข้าวที่ ภัตตาคาร ทาคายามะ แล้วก็ไปดูพิพิธภัณฑ์ศาลเจ้าเก่า ยอมรับครับ เก่าสมชื่อ ต่อไปก็ไปหมู่บ้านฮิดะ ซึ่งยังดำเนินชีวิตประจำวันแบบโบราณ แล้วไปดูหมู่บ้านเค้าที่ชื่อ Sanmachiruju Ole Slteet แล้วก็กลับโรงแรมทาคายามะ มีอนเซ็นด้วย ฮ่าๆ ต้องลอง แต่ดูในการ์ตูนมานให้ใส่ผ้าเช็ดตัวลงอยู่นี่หว่า ไหงพี่ไกด์หรือพี่ป้องเค้าบอกต้องถอดหมด แต่มาทั้งทีต้องลองละวะ แล้วเราก็ชวนอิกคิวมานไปด้วยพอไปถึง อ่า...ยังทำใจไม่ได้ค่ะ คือลงบ่อน้ำพุร้อนแต่คนตั้งเยอะอ่ะ ให้ถอดหมดมาน...แต่เค้าบอกว่ามาญี่ปุ่นไม่ลงอนเซ็นถือว่ามาไม่ถึง และแล้วเราก็เข้าไปกัน2คน โชคดีสุดๆ คนไปมหดละ หรือมีคน2คนแต่ควันมานเยอะเลยมองม่ายเหนราย ดีละ555+ แช่เสร็จก็ออกมาเช็ดตัวที่ห้องแต่งตัวข้างนอก แล้วเราก็ใส่ชุดยูกะตะกลับห้อง สบายมากมาย วันที่2ต้องเปลี่ยนโรงแรมตื่นแต่เช้าเก็บกระเป๋าเครียดค่ะ-*-ไปตลาดเช้าริมแม่น้ำมิยากาว่ากาน วันนี้คนไม่เยอะเพราะอากาศมันหนาว และแล้วเราก็ได้สร้อยมา1เส้น555+ น่ารักค่ะ เส้นละ1500เยนเอาแค่นั้นอ่ะเดินไปสุดก็เดินกลับเพื่อไปกระเช้าไฟฟ้าชินโฮตากะโรปเวย์ หรือขึ้นไปเทือกเขา โอตากะนั่นแหล่ะ เปนเทือกเขาที่สูงที่สุดในญี่ปุ่นที่นี่-6องศา หนาวมากกกก*-* เดินทางต่อไปที่ปราสาทมัตสึโมโต้ หรือปราสาทอีก หรือปราสาทดำ (ชื่อเยอะมั๊ก-*-)สมชื่อปราสาทอีกาเค้าจิงๆเพราะมีอีกาบินวนตลอดเลย เกือบมาไม่ทันเพราะระยะทางไกลกันมาก ปราสาทกะลังจะปิดแต่เราก็ได้เข้าไปชมภายในจนได้ แล้วเราก็กลับโรงแรม ที่นี่มีออเซนอีกแยะ เสร็จครับไปอีกรอบ นอน ตื่นมาอีกวันเปลี่ยนโรงแรมอีกตื่นเช้าอีก เครียดอีก-*- วันที่3 เดินทางไปเมืองคารุยซาว่า ไปวัดเซ็นโคจิ เป็นวัดเก่าแก่ ตามความเชื่อจุดธุปไหว้เสร็จเราต้องกวักควันธูปเข้าหาตัวเราเพื่อความโชคดี ถ้าเป็นเด็กนักเรียนเค้าจะกวักควันใส่กระเป๋าตังเค้าอ่ะ เราก็เอามั้ง หึหึจากนั้นก็ไปเดินดูของที่ตลาดทางเดินหน้าวัด คนเยอะมาก แต่ไม่หวั่นค่ะ ได้เครื่องรางมาชิ้น แล้วเราก็ไปที่น้ำตกเส้นด้ายขาว สวยจิงๆ อยู่ในหุบเขาเค้าบอกที่นี่มีหมีด้วย แต่มันจำศีลอ่ะนะ แล้วก็ขับรถไปดูภูเขาไปอาซามะที่พึ่งระเบิดเมื่อ4-5ปีก่อน แล้วก็ไปกินข้าวกลับโรงแรม แล้วเค้าจะพาไป อัลโตริโตะ หรือเอ๊าเรตประเทศเรานั่นแหล่ะ แต่เราไม่ไปรอไปพรุ่งนี้เพราะคืนนี้มีปาร์ตี้เลยต้องรีบอาบน้ำ ปาร์ตี้ก็มีการแสดง เกอิชา ที่แปลว่าการแสดงวัฒนธรรมสมัยเก่าโดยผู้หญิง แล้วมีซูโม่ การตีกลองด้วย เย็นนี้กินแบบบุฟเฟ่ เล่นซะน้ำหนักขึ้นเลยไหมหล่ะเรา-*- พี่เรากับน้องก็เมาไป ตื่นมาแฮงค์กานหมด เราเลยไปลานสกีกับแม่2คน แต่ก็ไม่ได้เล่นเพราะ เอาเงินมาไม่พอค่าเช่าชุด7000เยนค่าลงสนามอีก1000เยน จะแลกเงินที่โรงแรมก็รับแต่ดอล์ลา จบอด แต่เช้านี้ฝนตกคนเลยไปเล่นไม่เยอะ แล้วเราก็มานั่งจิ้มๆเนตที่ณโรงแรม เข้าบอร์ดกิลพิมพ์รายมะรู้ ไร้สาระมากมาย 555+ เข้ามาhi-5ตัวเองก็ดันล็อกไม่ได้เซ็งติ้ว40นาทีหมดไป400เยน เฮ้อ... แล้วก็ไปที่อัลโตริโตะ พี่ได้รองเท้า2คู่ให้พ่อ1คู่เราเดินเฉยๆ ตอนแรกๆฝนตก ไปๆมาๆเริ่มเป็นเกร็ดหิมะ ต่อไปก็กลายเป็นหิมะตกไปเลย มาขึ้นรถไฟหัวจรวดเพื่อไปโตเกียว ยืนรอประมาณ20นาทีก่าๆ ผู้ใหญ่อยู่ที่พักผู้โดยสารเพราะมันอุ่น แต่เรา3คนพี่น้อง วิ่งเล่นหิมะข้างนอก555+ ไม่เคยเห็นค่ะ ปั้นเป็นลูกแล้ววิ่งปาใส่กัน ฮาโคตรมาถึงโตเกียวก็ไปดูวิธีการทำชาแบบโบราณ (อีกแล้ว)ชุดยูกะตะน่ารัก แต่ชอบชุดของผู้ชายมากก่า คนใส่กะน่ารักอ่ะนะ หุหุ แล้วก็ไปกินข้าวแถวย่านชิบูย่า โหนเห็ยวัยรุ่นที่นั่นแต่งตัว ขอยอมเลย อากาศหนาวขนาดไหน เค้ายังใส่กระโปรงสั้นอ่ะ ทรงผมก็แบบหลุดโลกไปเลย เห็น2คนยืนคุยกันเราก็ไม่กล้ามองนานเดะเค้าเห็นทรงผมไก่ในออดิชั่นได้ ถือว่าเปนทรงผมทั่วไป เห็นผู้หญิงคนนึงแต่งตัวน่ารักโดนสุดๆ กระโปรงสั้นลายสก็อตดำแดงบูตยาวถึงเข่าสีดำมีโบว์แดงแซมนิดหน่อย ทรงผมดูไม่ทัน ชุดไม่เห็นเพราะดูข้างหลังรูปแต่ใส่เป็นเสื้อแขนยาวหนังสีดำ สะพายเป้เล็กเป็นหนังสีดำ เดินไปกะกลุ่มของเค้าที่แต่งตัวคล้ายๆกัน ที่นี่ร้านเกมเยอะมากมาย ของซื้อก็เยอะ คนก็เยอะ เฉลี่ยที่นี่มีคนเดินข้ามถนนนาทีละแสนคน (ข้อมูลที่ได้มา)เรียกง่ายๆว่าที่นี่คล้ายๆสยามที่บ้านเราเลยหล่ะ เสร็จก็กลับโรงแรม ตื่นมา กรี๊ดสลบวันนี้หนาวลมอากาศอยู่ที่-2องศา ไปดิสนีย์ซีย์ คนเป็นแสน แต่พี่ป้องกะพี่แจนกะพี่อาร์บอกว่าวันนี้คนน้อยเพราะอากาศไม่ดี น้อยที่ไหนต่อแถว8แถวยาวเป็นเมตร ต่อแถวเครื่องเล่นอีกที่ละ30นาทีอย่างต่ำเพราะมีเวลาสแตนบายบอกไว้แต่ละเครื่องเล่น แต่เล่น1อย่างถือว่าคุ้มแล้ว เพราะมันอลังการอ่ะ ชอบเจาะทะลุพิภพ กรี๊ดสุดเสียงตอนหลุดออกจากปล่องภูเขาไฟ ไปดูซินแบตล่องน้ำไปเรื่อยๆ แล้วก็มีหุ่นจำลองร้องเพลง แต่มันไม่เหมือนหุ่นเลย จะไปเล่นบ้านผีสิงซักหน่อยเพราะเค้าบอกว่า มันจะอยู่ในลิฟต์แล้วลิฟต์จะตกลงมาเร็วๆเพราะถึงที่หยุดกระจกมันจะแตกทันที แต่90นาทีค่ะ ไม่เล่นเพราะเหลือเวลาไม่เยอะ เลยไปช็อปได้ถุงมือกะผ้าคลุมสติธมา ชอบมั๊กๆเยย*0* แล้วก็ไปเดินแถวชินจูกุต่อ ไปได้ไอพอธกะP2Pมาคนละเครื่อง กินข้าวเสร็จก็กลับโรงแรม ตื่นเช้ามาอีก ไปวัดอาซะกุซ่าคันอน ซึ่งเป็นวัดที่ใครมาเที่ยวญี่ปุ่นต้องมาที่นี่ จุดเด่นคือโคมไฟยักษ์หน้าวัดที่นี่มีตลาดหน้าวัดอีกแล้ว แต่วันที่ไปเป็นวันบรรลุนิติภาวะพอดี คือผู้หญิงผู้ชายที่อายุครบ20ปีบริบูรณ์ต้องแต่งชุดกิโมโนหรือยูกะตะมาที่วัดนี้ เพื่อนแสดงว่าเป็นผู้บรรลุนิติภาวะอ่ะส่วนผู้ชายไม่ต้องแต่งชุดกิโมโนมาก็ได้ แต่ใส่สูทผูกไทมาเพื่อนเป็นการให้เกียรติแฟนที่มาด้วยกะได้อ่ะนะ พอเสร็จจากที่วัดนี้ก็ไปที่ห้องอิออน หรือจัสโก้ ไมไปไหนคับ1ชั่วโมงครึ่งสถิตอยู่ที่ร้านของเล่น โมเดล การ์ตูน แล้ะแผ่นเกม555+ ซื้อหมดไป6000เยนได้จับสลาคได้ซื้อของฟรีอีกพันเยน จับได้แม่นมากซื้อของเสร็จก็เดินทางไปสนามบินนาริตะเพื่อกลับกรุงเทพ...
จะมีคนอ่านให้ไหมเนี่ยพิมพ์ยาวขนาดเนี่ย-*- December 14 ค่ายคณิตเที่ยวชลนนนน...-*- ไปเที่ยวค่ายคณิตกะที่โรงเรียนมา โห หนุกมากกกก แต่เซงรถที่ตัวเองนั่งมากมาย เพื่อนก็ไม่มีมีแต่รุ่นน้อง เซงติ้ว ไอ้คนที่นั่งข้างเรามันก็ไม่ได้นั่งกะเรา ดันลงไปนั่งกะรุ่นน้องข้างล่างหมด ธ่อรายหว้า รถคันที่1มีม.5อยู่แค่3คน นอกนั้น -*- จะนอนดีๆก็ไม่ได้นอนเพราะไอ้พวกม.3และม.4ที่ไม่มีมารยาทดันมาเล่นไพ่ตรงที่นั่งเรา แล้วยังมีทั้งศอกทั้งเข่า ไรวะ จะนอนวุ้ย- -* ตี3ตี4มันยังพากันร้องเพลงเปิดเลพงแด้นลั่นรถอีกT^T แต่ก็ชั่งเตอะ เพราะถ้ามาเที่ยวกะเพื่อนก็ต้องเปนแบบนี้ทามมะดา แต่เราซวยดันมานั่งรถคันที่เพื่อนไม่อยู่ เพราะไอ้แก๊งสถุนมานอยู่รถคันเบอร์2 แรกๆไปพักที่ค่ายทหารเรือที่ผาวชิราลงกรณ์(พิมพ์ถูกป่ะวะ) ทหารเรือพาเล่นเอ้อก็หนุกอยู่หรอก กิจกรรมที่พาเล่นอ่ะ แต่ว่า มาเที่ยวค่ายสนุกๆน้าคร้า ไม่ได้มาเข้าค่ายลูกเสือ อาจารย์ก็บอกแล้วว่าไม่เอาแบบนี้ แต่ทหารเรือดันไม่ฟัง== เอาเตอะก็ฮาดีเหมือนกัน เล่นเกมวิ่งจับคู่เราเข้ารอบเกือบสุดท้ายแต่ดันวิ่งหาคู่อื่นไม่เจอ เลยโดนจับทำโทษกะเพื่อนๆอีก30กว่าคน ไอ้เราก็โดนเต้นเพลงจิ้งจกซะ ไอ้พวกเพื่อนเวรดันมาถ่ายวีดีโอเราซะอีก ฮึ้ย เจบใจ แต่พอตกเยนก็ได้เล่นน้ำทะเล ทรายนี่ขาวมากมายขาวกว่าผิวเราอีก-*- น้ำก็ใสยังกะน้ำกินตอนลงไปเล่นถามไอ้มอสที่ลอยไปด้วยกันเลย "เฮ้ยน้ำกินได้ป่ะวะ โคตรใสเลยอ่ะ" มันเลยตอบว่า"กุจะไปรู้กะมึงไหมหล่ะ" แล้วเราก็เล่นน้ำอาจารย์บอกว่าอย่าแกล้งกดน้ำกันแต่พวกเราไม่ฟังคร้าบ เราตัวเล็กๆดันกระโดดใส่ไอ้โอเปคตัวเท่าควาย-*- สรุปเราโดนกดเอง555+-*- เดินจากหาดทรายลงน้ำมาเปนกิโลจนถึงที่เค้าแข่งเรือใบเฉลิมพระเกียรติแล้วแต่น้ำยังแค่ถึงอก ละยังมองเหนเท้าตัวเองอยู่เลย ใสมากกก เหนปลาด้วย แล้วเราก็เริ่มถ่ายรูปกัน พวกแก๊งสถุนมันถ่ายรูปนู้ด-*- ไอ้เราขอบายเลย พนันกะไอ้เปคว่าใครลงน้ำช้าเลี้ยงข้าว เราก็รอมันนะเพราะมันมีแผลรอมันล้างเท้าเสร็จพอบอกวิ่ง โหวิ่งโคตรเรวกลัวว่าจะได้เลี้ยงกุไงวะ-*- แล้วหลังจากเล่นน้ำก็กลับที่พักอาบน้ำกัน ไอ้เราก็ใจดีมากมายให้คนอื่นอาบก่อน เราอาบสุดท้ายไหงสรุปเปนกุถูกอาจารย์มาเร่งๆๆ เร่งจนคิดว่าล้างผมไม่สะอาดแหล่ะ กินข้าวเสร็จมีกิจกรรมแสดงอะไรก็ได้เป็นสี เราอยู่สีม่วงไม่ได้ทำไรกะเค้าหรอกนั่งดูคนอื่นเค้าแสดง ฮาจนน้ำตาไหล โดยเฉพาะไอ้ปุ้นไอ้เต๋าไอ้ป็อปอายออกมานั่นแหล่ะ เอ็ดดี้ก็แมร่งกวนโคตร ต่างคนต่างขึ้นไปจับจุดบนที่แสดงทั้งนั้นเพราะไม่ได้เตรียมกันมา พอมาที่พักเรานั้นชั่งอับเฉาเพราะไม่มีเพื่อนผู้หญิงมาด้วยเลย มีแต่เพื่อนผู้ชายมาพอตอนนอนเลยไม่มีเพื่อนนอนไปนอนคนเดียว นอนไม่หลับครับเพราะไปสำรวจรอบที่พักทางประตูหลังมีต้นไม้ใหญ่มากมีของไหว้เพียบแล้วมีผ้าผูกสีด้วย แต่ก็ไหว้พระตอนนอนแล้วนา
พอออกจากที่ผาวชิราลงกรณ์แล้ว ก็ไปเกาะขามไปดำนำดูปะการัง แต่พอถึงปุ๊ป เรา ไอ้มอส ไอ้เปา ไอ้เปคก็ขึ้นเขาก่อนเลยครับไปปีนเขา ชันมากกก แบบต้องปีนไม่มีที่ให้เดินดีๆเลย แต่งงไอ้เปคมากมาย ปีนเขา แต่เมิงจะใส่ชูชีพมาทำไมวะ กุงงมาก แต่ก็ชั่งเหอะปีนขึ้นมา อื้มไม่ผิดหวัง สวยมากมาย ความสูงอยู่ที่64เมตรจากระดับน้ำทะเล พอลงมาก็ไปกินขาว เลี้ยงไอ้พวกบ้านี่หมดไป300 มีกั้ง หอยเชล กะปลาหมึกย่างแต่ได้เยอะนะ กินเสร็จลงไปดูปะการังต่อ คนอื่นเค้าก็เริ่มขึ้นจากน้ำหมดละ เหลือเรากะไอ้มอส2คนดำออกไปไกลมาก เห็นปลิงทะเลตัวใหญ่เบอเร่อ หอยมือเสือ ปะการัง ปลาเยอะแยะ แต่เห็น3-4ตัวนะ แต่พอไปไกลเข้าเราดันดำไปเจอปลาเป็นฝูง ตัวเท่าฝ่ามือมั้ง แต่มาเปนฝูงเราก็ว่ายน้ำไปหาไอ้มอสเลย บอกมอสพากุขึ้นเหอะ กุไม่เอาแล้วTT เจอปลาเปนฝูงเลยขนลุกเฉยๆ ถ้ามาซัก7-8คนไม่กลัวหรอกแต่นี่เหลือ2คนเอง แงๆ ไอ้มอสเลยพาว่ายน้ำกลับแต่เราเหนื่อยละ เลยเกาะไอ้มอสเข้าฝัง พอดีกะอาจารย์เรียกให้ไปเปลี่ยนชุดพอดี พอกลับจากเกาะขามก็เอาเสื้อเปียกๆรวมไว้กะไอ้เปค ไอ้มอส เปคเป็นคนถือถุงเสื้อ แล้วเราก็ไปที่หาดนางรำต่อ แต่เปคมันดันมาบอกว่า ถุงเสื้อหายเป็นว่า เสื้อไอ้มอส เสื้อเรา เสื้อโอเปค หายกันคนละชุด เกือบรุมยำมานแระ ที่พักที่นี่ดีหน่อยเราก็ได้เพื่อนผู้หญิงมาใหม่แล้วหล่ะ1คน ละก็รู้จักกะรุ่นน้องม.2อีก3คนแล้วเลยเป็นว่ามีเพื่อนผู้หญิงแล้วหล่ะ หุหุ^^ แต่เวลาไปเที่ยวไหนก็ไปกะแก๊งสถุนเหมือนเดิม-*- ไปเที่ยวบ้านสุขาวดี อะไรไม่รู้ของอาจารย์ให้เวลา1ชั่วโมง เดินดู ซื้อของ กินข้าว ให้เวลาแค่1ชั่วโมง เซงติ้ว ไอ้พวกเราขึ้นไปไหว้พระบรมสารีริกธาตุเสร็จลงมาก็ปาไปแล้ว50นาทีหาที่กินข้าว เต็มครับ เลยไปหากินอีกที่ แต่ก็มีเวลากินแค่5นาที ยัดเข้าๆ แต่ละคนบ่นไม่ขาด แต่ก็หนุดี
ไปเที่ยวครั้งนี้ได้ทั้งเพื่อนใหม่ ได้รู้ว่าเพื่อนแท้ข้างเราก็มี โดนด่าก็โดนด้วย ไปไหนไปด้วย ได้รู้ว่าน้องเนตถ่ายรูปเก่งโคตรๆ รูปสวยมาก น้องกี้นอนดิ้นสุดๆ เพราะกอดเราจนเราแทบขยับไม่ได้ ได้ปรับความเข้าใจกับคนที่ไม่เคยชอบหน้ากัน แต่พอได้อยู่ห้องพักเดียวกันก็ได้เรียนรู้นิสัยกันไปด้วย ได้อะไรๆมาเยอะ ได้รู้ว่าคนที่เรียนเก่งมากๆ แต่นิสัยดันไม่ได้ครึ่งของพวกห้องไม่เก่งก็เยอะ ได้ช็อปไม่เยอะ แต่ได้ของฝากมาให้พ่อ พี่ น้อง กะแม่ ละเพื่อนหมด แต่ตัวเองดันไม่ได้อะไร แต่ไม่ซีครับ เพราะกลับมาจากเยวปาไป6ทุ่ม 00.00แล้ว มนก็งานวันเกืดเราเป๊ะ ข้อความดังมาเพียบเลย ขอบคุงมากๆเลยที่ส่งมาให้นะ อิอิ
หลังจากกลับจากเที่ยวมีอะไรอยากจะบอกพวกเมิงแก๊งสถุนจิงๆว่า กุรักพวกเมิงวะ แม้กุจะเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่ม แต่พวกเมิงก็ให้เกียรติกุ
ครั้งหน้าพวกมึงพูดเองนะโว้ย ว่าจะไปเที่ยวค่ายอีก แล้วก็ขอบคุณวะที่มางานวันเกิดกุนะ
มอส โอเปค เปา ปุ้น เต๋า เอ็ดดี้ ป็อปอาย ปาม นัน เทพ ดาลี้ เมย์ น้องกี้ น้องเนต น้องโบ จำชื่อไม่ได้อีก5คน-*- December 01 กุก็ไม่ได้หวังอะไรมากหรอกนะ มีคนบอกหลายๆครั้งว่าอย่าหวังอะไรมากนัก เอ้อ กุก็ไม่ได้หวังอะไรมากหรอกนะ แค่กุอยู่ไกล เจอกันแค่ครั้งเดียว มันแปลว่ากุจะคบใครไม่ได้หรือไงวะ รู้ว่ามันอาจไม่ยืดแน่ เปอร์เซ็นมีสูงจนไม่น่ามีความหวัง แต่มันยังไม่ถึงวันนั้น กุขอแค่ตอนนี้ไม่ได้หรือไง ถูกทิ้งมา3ครั้ง มันเจ็บพอละ จะเจ็บอีกทีจะเป็นไร แต่ตอนนี้กุขอแค่นี้แหล่ะ ขอแค่ความรู้สึกที่กุไม่เคยมีก็แค่นี้แหล่ะ หวังอะไรกุก็เคยที่จะหวัง หวังไว้ทุกอย่างทุกเรื่องหล่ะว่าให้มันสำเร็จ แต่ยกเว้นเรื่องแบบนี้ กุมีหวังซักแค่1หรือ2กุก็พอแล้ว พอที่จะมีบ้างไม่ใช่0 จนกว่าจะถึงวันนั้นน่ะ กุขอมีเวลาของกุมั่งเหอะ กุก็เหนื่อย กุก็เครียด แล้วคิดทุกครั้งที่มีคนซักคนพูดนะโว้ย กุใส่ใจทุกคำพูดที่บอกกุ แม่กุก็สอนไว้เยอะ กุจำทุกประโยคและเก็บไว้คิดตลอดเรื่องอะไรที่ไม่น่าจะให้มีกุก็จะไม่ให้มี ไม่ต้องห่วง กุขอบใจเพื่อนๆหรือทุกๆคนที่เปนห่วงกุ มันไม่ต่างอะไรกับคนใกล้ๆตัวมันยังกล้าหักหลังเล้ย แล้วกับคนที่อยู่ไกลๆ มันต่างกันตรงไหนวะ กุอยากรู้
ถ้าไม่มี1ก็ไม่มี2 ถ้าไม่มีเริ่มต้นก็ไม่มีทางเดินให้ถึงจุดหมาย ถ้าไม่เคยเจ็บก็คงไม่ได้เรียนรู้
ถ้าไม่มีวันพรุ่งนี้ให้เริ่มใหม่แล้วจะมีเวลาในวันนี้หรอ
วันนี้ขอโทษละกันถ้าใครเข้ามาน่ะ ระบายอารมณ์เฉยๆ จะผ่านก็ผ่านไปซะนะ
วันนี้กุอารมไม่ดีว้อย
อาจจะพิมพ์อะไรที่สิ้นคิดไปหน่อย แต่อย่าใส่ใจกับคำพูดของคนบ้าๆ ไม่เต็มเลยนะ เพราะไงกุก็ไม่ได้สติดีมาแต่เกิดอยู่แล้วหล่ะ
November 19 อยากปายดูหนัง อ่ะ ดรึ๋ยๆๆๆๆ.....กระดึบๆ เฮ้อหลังจากกีฬาสีผ่านพ้นไป อะไรก็กลับเข้าสู่ภาวะปกติ วานนี้เพื่อนชวนปายดูหนังเรื่อง "รักแห่งสยาม" ที่มานจาเข้าวันที่22นี้ พูดแล้ว อยากปายดูเว้ยยยยยยยยยยยย... ใจนึงก็อยากไป แต่อีกใจกลัวว่าตัวเองจะร้องไห้ซะงั้น ชอบเพลงเรื่องนี้มากมายเลยหล่ะ เพลง "กันและกัน ของ คิว วง Flur" เพราะมากกกกกกกกกก ฟังทีรายจะร้องไห้แหล่ะ-*-
ก็เดะ ใครในห้องอาจจะมองเราว่าเป็นเจ๊โหดของห้อง อาจจะดูว่าเราออกทอมบอย เป็นสาวห้าว เป็นผู้หญิงที่ไม่ใช่ผู้หญิง หรือที่ไอ้พวกผู้ชายพูดบ่อยๆว่า "กุไม่เคยเหนว่าเมิงเปนผู้หญิงเลยวะเอย" ห่าจิก กุไม่เปนผู้หญิงตรงไหนวะ-*- ผมก็ยาวนะเฟ้ย เอ้อชั่งมาน หรือไม่เคยจะมีน้ำตาให้เพื่อนผู้ชายคนไหนก็ตามในห้องได้เห็น (ยกเว้นไอ้เพื่อนรักคนนึง) แต่ถึงจามีคนมองเราไปต่างๆนาๆแบบนั้น จะมีซักกี่คนที่รู้ว่า เรามันอ่อนไหวกับเรื่องบางเรื่องมากแค่ไหน โดยเฉพาะเรื่องรักๆ จะว่าไปตั้งแต่ครั้งแรกที่เคยมีแฟน เคยเสียน้ำตาไปให้แค่2ราย พอย้อนกลับมาตอนนี้ (กุเสียน้ำตาไปเพรือผู้ชายพันนั้นได้ไงวะ) และนั่นแหล่ะทำให้ตัวเองรู้สึกเข้มแข็งมาตลอด ไม่หวั่นไหวอะไรง่ายๆ อีกแล้ว ไม่ร้องไห้กับอะไรทั้งสิ้น ถึงแม้จะอยากร้องเพียงไหน ก็จะเกบไว้ เกบ จะอ่อนแอให้ใครเห็นไม่ได้ ความคิดเดียวที่มี และเหตุผลแค่นี้มั้ง ทำให้เราออกกระด้างๆจน...ชิน หรือกลายเป็นนิสัยไปซะแล้ว ใช่เป็นแบบนั้นมาตลอด จนกระทั่งพี่ได้พากลับไปเล่นเกม เกมหนึ่ง ได้เจอคนใหม่ๆ พี่ๆ เพื่อนๆ แต่ถึงยังงั้นก็โลกออนไลน์อ่ะนะ จะเชื่อใจได้100% ได้ที่ไหนจิงมะ แต่ยิ่งเล่นก็ยิ่งผูกพัน ละมีพี่ชายคนหนึ่ง พี่R (เปนตัวย่อละกาน) ทามให้รู้จักกะคนๆนึง ทั้งอายุน้อยกว่าเรา ทั้งเป็นคนพูดตรงๆ พูดหวานๆจนเลี่ยนก็ไม่พูด ง้อผู้หญิงก็ไม่เป็น แถมว่าเราเปนไอ้อ้วนสารพัด (ซึ่งเราม่ายเคยเจออ่ะ) พี่R ก็กลายเป็นคล้ายๆพ่อสื่อไปโดยปริยาย แต่ก็นะไอ้เราไม่ชอบคนอายุน้อยกว่าด้วยเสะ555+ แต่คำโบราณที่เค้าบอกอ่ะแหล่ะ เกลียดอะไรมักได้อย่างงั้น เปนงายรู้อยู่แก่ใจก็คบกานจนได้ เท่าที่จามได้คนที่เคยคบนานสุดแค่3เดือนเอง แต่ตอนนั้นถึงตอนนี้คบกะไอ้บ้านี่ก็นานพอดูแล้วอ่ะนะ และหลังจากที่คบกะไอ้ติ๊งต๊องนี่มา มันก็ทำให้เราเองเริ่มรู้ว่าอ่อนแอลงอีกแล้ว...อีกแล้วหรอ ร้องไห้เปนว่าเล่นเลยแฮะ ทำไมหล่ะ ความเข้มแข็งที่เคยมีมาตั้ง2ปีกว่าหายไปไหนหมดแล้วนะ ทุกครั้งที่ต้องร้องไห้ ก็มักจะคิดกับตัวเองเสมอว่า เข้มแข็งเหมือนเดิมไม่ได้หรอไง ทำไมเริ่มกลับไปเหมือนแต่ก่อนอีกแล้วหล่ะ หยุดร้องสิ แต่ทุกครั้งอีกนั่นแหล่ะความรู้สึกที่ทำให้ร้องไห้ กลับไม่ใช่เหมือนคนก่อนๆที่เคยทำให้ต้องเสียน้ำตา มันเป็นอีกความรู้สึก อะไรนะ ไม่ใช่ทะเลาะ แต่ความเป็นห่วง กังวล เคยเป็นห่วงใครด้วยหรอไงเนี่ยเรา (นอกจากครอบครัว) ความรูสึกแปลกๆเริ่มเกิดขึ้น แต่ไม่รู้แฮะว่ามานเปนอาราย ชั่งมานเหอะ ขอยอมรับว่าตั้งแต่จำความได้ไม่เคยรู้จักคำว่าเหงา รู้แต่มานมี สระเอ ตัวห ง ละสระอา แต่ไม่รู้ว่ามานเปนยังไง ไม่รู้จิงๆ ไม่รูว่ามันจะเป็นความรู้สึกแบบไหน มานเกิดจากอะไรหว่า กลัวหรือป่าว ความกลัวที่ต้องอยู่คนเดียวจนกลายเป็นคำว่า เหงา แต่เมื่อคบกะไอ้ติ๊งต๊องมา ก็ได้รู้จัก รู้อย่างแท้จริงเลยมั้ง มันแปลกๆเนอะ เวลามีความรู้สึกที่เราไม่เคยเปน หรืออะไรแปลกใหม่เข้ามาในชีวิตเรา มันกลับทำให้เกิดอาการแปลกๆ เหงาไม่เคยได้ใช้คำนี้ ก็กลับได้ใช้ในวันนึง น่ากลัวนะคำๆนี้เนี่ย...
เรื่อง รักแห่งสยามหรอ น่าดูนะ อยากไปดูมากมาย แต่ว่า...อยากไปดูกับใครบางคนมากกว่าการไปดูกะเพื่อนจิงๆนะ เฮ้อ..เคยเจอกานแค่2นาที เหนรูปทุกๆวัน แต่กลับอยากเจอตัวเปนๆ อยากคุยกานโดยไม่ใช่ทางโทรศัพท์ อยากไปเดินดูของที่โน่นนี่เหมือนคนรักซักครั้งนึง แต่ไกลกานจังเลยเนอะ แต่ว่านะ ไม่มีทางที่จะยอมให้คำว่าระยะทางมาทำลายความรู้สึกแน่นอน ถ้ายังสงสัยว่าตอนนี้เชื่อใจหรือยังนะ ถ้าเข้ามาอ่านก็รู้ไว้ด้วยซะว่า เชื่อใจมานานแล้วนะ เชื่อตั้งแต่ที่พี่J พูดประโยคๆนึงให้ฟัง ละยังจำได้ตลอด เข้าใจซะด้วยนะไอ้อ้วน...
เพลงแต่ละเพลง1ครั้งที่เริ่มฟัง เคยไหมที่จะฟังความหมายของเพลงมากกว่าการฟังทำนองเฉยๆ เราหล่ะคนนึง ถ้าคุณจะหาเพลงให้คนที่คุรรักซักเพลงจะได้ไหมนะ...ของเอยคงไม่ได้แน่นนอน เพราะมีหลายเพลงเหลือเกินที่ฟังแล้ว อยากให้คนๆนั้น แต่มันจะมีเพลงซักเพลงให้เราบ้างไหมน้า วานนี้ถามมานละ "ฟังเพลงเคยฟังความหมายมันบ้างป่ะ" "ก็บางเพลง" "-*-" "ทำไมหรอ" "ป่าว เพราะไงๆอย่างติ๊งต๊องฟังเพลงจาไปอยู่ที่เนื้อเพลงได้ไงชิมิ555+" "(แล้วมานก็ทำเสียงล้อๆแปลกๆมา)"
ชอบเพลงนี้มากมาย แต่ว่า เอาเพลงลงสเปลชไม่เปนอ่ะ 555555+ เฮ้ยเอาลงไม่เปนจิงๆนะเว้ย เลยต้องเอาเนื้อเพลงลงเฉยๆแหล่ะ*0*
ถ้าบอกว่าเพลงนี้ แต่งให้เธอ เธอจะเชื่อไหม
มันอาจไม่เพราะ ไม่ซึ้งไม่สวยงามเหมือนเพลงทั่วไป อยากให้รู้ ว่าเพลงรัก ถ้าไม่รัก ก็เขียนไม่ได้ แต่กับเธอคนดีรู้ไหม ฉันเขียนอย่างง่าย...ดาย เธอคงเคยได้ยินเพลงรักมานับร้อยพัน มันอาจจะโดนใจ แต่ก็มีความหมายเหมือนๆกัน แต่ถ้าเธอฟังเพลงนี้ เพลงที่เขียนเพื่อเธอเท่านั้น เพื่อเธอเข้าใจความหมายแล้วใจจะได้มีกันและกัน มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย แต่ไม่นานก็เพิ่งรู้ เมื่อทุกครั้งที่มีเธอใกล้ ว่าถ้าชีวิตคือทำนอง เธอก็เป็นดังคำร้องที่เพราะและซึ้งจับใจ ให้มันเป็นเพลง บนทางเดินเคียง ที่จะมีเพียงเสียงเธอกับฉัน อยู่ด้วยกันตราบนานๆ ดั่งในใจความบอกในกวี ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง มีทางเดินให้เราเดินเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน มีทางเดินให้เราเดินร่วมเคียง และมีเสียงของเธอกับฉัน (ลองถามตัวเองซักครั้ง ว่าฟังเพลงรักแล้วคิดถึงใคร)
(ลองถามตัวเองซักครั้ง ว่ายังมีความหวังกับความรักไหม)
ฟังแล้วคิดถึงใครหรอ.......มีคนเดียวเลยแหล่ะ
ยังมีความหวังกับความรักไหมหรอ.......มีสิ หวังว่าซักวันเราจะได้เจอกัน แล้วรักกันแบบคู่รักทั่วไปไง
♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪ ♥ ♪
เคยมีใคร เขียนเพลงรัก เพื่อคุณคนเดียวไหม
ถ้า...มี ก็คงโชคดีไม่น้อยเลยเนอะแต่คงจะไม่หวัง เพราะทุกคนมิใช่นักประพันธ์ เพราะทุกคนอาจไม่ได้หยุดความรักไว้ที่เราซักหน่อย
เพราะทุกคนอาจคิดว่าคงไม่จำเป็นที่ต้องแต่งให้.............ใช่ไหม??................. |
|
|||
|
|
